Wzór listu motywacyjnego muzealnika

  1. Zadania i czynności robocze.

Muzealnik jest to osoba, która pracuje w muzeum. Ta osoba ma wyższe wykształcenie. Muzealnik może pracować w muzeum o danym profilu: historyczne, biologiczne, muzyczne, medyczne, medycyny sądowej, kryminalistyki itd. Jego głównym zadaniem jest gromadzenie i ochrona dzieł sztuki, dóbr kultury. Praca muzealnika służy przede wszystkim społeczeństwu przez informowanie o walorach i treściach przedmiotach zebranych w muzeum oraz ich udostępniania wartości humanizmu i do kształtowania wrażliwości estetycznej. Kustosz jest odpowiedzialny jest odpowiedzialny za programowanie zakresu danych kolekcji, wystaw czasowych i stałych. Kustosz wraz z dyrektorem muzeum zajmuje się pozyskaniem funduszy na rzecz utrzymania muzeum i pozyskiwaniem coraz to nowszych mecenasów kultury. Organizuje wystawy, różne wydarzenia kulturalne. Zapraszają różnych, szacownych gości. Asystent pełni pod nadzorem adiunkta pełni wszystkie funkcje dotyczące utrzymania porządku i w dobrej kondycji dzieła sztuki. Odkurza muzealia, rejestruje i dokumentuje cechy fizyczne cech identyfikujących eksponaty. Trzeba utrzymać eksponaty w dobrym stanie fizycznym. Polega to na umiejętności urządzania we współpracy z konserwatorem muzealnym oraz nadzoru ich. Muzealnik opracowuje naukowo muzealia, pożytkuje swoją wiedzę specjalistyczną. Swoją wiedzę musi stale poszerzać nowymi lekturami i zwiedzaniem podobnych zbiorów, tak aby możliwe wyczerpująco odczytać treści i objaśniać formę opracowanego przedmiotu. W zależności od poziomu swojej wiedzy muzealnik bierze udział w pracach naukowych prowadzonych w muzeum jak np. zespołowe katalogi naukowe zbiorów czy wykopaliska archeologiczne. Organizuje specjalne wykłady lub inne zajęcia z udziałem publiczności. Przedstawia historię i opowieści związane z daną dziedziną, regionem. Muzealnik zazwyczaj pracuje samodzielnie. Oczywiście kiedy najdzie tak potrzeba, współpracuje ze specjalistami, by zdobyć pełną wiedzę nad muzealnikami.

  1. Środowisko pracy.

Praca muzealnika zazwyczaj odbywa się w budynku muzeum, gdzie jest wiele dzieł, które można przenosić. Zdarza się, że prace muzealne odbywają się bezpośrednio w budynkach, w których jest dany obiekt. Taki stan rzeczy jest spowodowany tym, że są to malowidła ścienne lub rzeźby kamienne czy detale architektoniczne. Prace są wykonywane na rusztowaniu, na zewnątrz. Takie prace wymagają długiego spędzenia czasu poza domem. Często muzealnicy muszą pojechać daleko od miejsca zamieszkania. Cechą charakterystyczną dla tego zawodu jest utrzymywanie jednej pozycji ciała przez wiele godzin. Jest to bardzo niewygodna pozycja dla człowieka. Jednak przyszli muzealnicy powinni się przygotować do wielogodzinnej, żmudnej pracy. Stanowisko pracy jest zazwyczaj wyposażone w sprzęty i akcesoria biurowe. Muzealnik ma swoja biblioteczkę, w której przechowuje potrzebne księgozbiory. Gabinet jest wyposażony także w komputer, drukarkę, skaner itp. Praca muzealnika ma normowany czas pracy. Jest to praca zaliczana do stosunkowo lekkich. Muzealnik zatrudniony w placówce muzealnej zajmuje się wykonywaniem pracy naukowo- badawczej, sporządza opinie konserwatorskie dotyczących stanu obiektów,  ustala sposób transportowania i pakowania danego dzieła, sprawdza stan dzieł w magazynie i w galerii. Muzealnik w swojej pracy wykorzystuje umiejętności malarskie oraz stolarskie, kamieniarskie, jubilerskie, chirurgiczne. Muzealnik powinien odznaczać się pedantyzmem i dbałością o szczegóły

  1. Wymagania psychologiczne, wymagania zdrowotne i fizyczne, warunki podjęcia pracy w zawodzie.

Muzealnik jest człowiekiem indywidualnością. Jest w pewnym sensie artystą. Błyskotliwość, inteligencja, erudycja, oraz poczucie dobrego, wysmakowanego humoru także są potrzebne w tej pracy. Wrażliwość estetyczna powinna być wrodzoną umiejętnością dla konserwatora dzieł sztuki. Umiejętność szybkiego syntetycznego myślenia pomaga w tworzeniu modeli, mikro projektów przyszłego dzieła. Muzealnik dzieł sztuki powinien mieć wszechstronne zainteresowania, a co za tym idzie ogromną wiedzę i inteligencję. Powinien mieć swobodę wypowiadania się w mowie, w piśmie. Zawód muzealnika jest związany z wykonywaniem trudnej i ciężkiej pracy fizycznej. Jednak nie jest obligowany do bardzo dobrej sprawności fizycznej czy zdrowotnej. Podstawowym warunkiem do wykonywania tego zawodu jest talent. Oczywiście jedynie praca nad techniką jest najważniejsza. Talent jest ważny, ale realizacja i odpowiednie podejście do swoich zdolności mogą wróżyć sukces. Muzealnik powinien być kreatywny, być kopalnią pomysłów. Powinien nie tylko zwracać uwagę na samo dzieło, ale też na przestrzeń w jaką będzie się ona wpisywała, gdyż dopiero wtedy zostaje uzyskany esencjonalny efekt końcowy. Muzealnik powinien odznaczać się pedantyzmem i dbałością o szczegóły. Aby podjąć taka pracę trzeba mieć wykształcenie wyższe o specjalności konserwatorskiej z wybranej dziedziny sztuki. Jedynie zawód konserwatora sztuki zdobniczej wymaga wykształcenia wyższego artystycznego. Potrzebna jest też długoletnia praktyka, aby dojść do perfekcji.

 

  1. Możliwości awansu w hierarchii zawodowej, możliwości podjęcia pracy przez dorosłych, polecana literatura, zawody pokrewne.

Awans nie jest ważny w pracy muzealnika w hierarchii zawodowej. Wyróżnieniem dla muzealnika jest osiągnięcie dobrej marki i miano rzetelnego fachowca. W placówkach muzealnych nie ma większych możliwości awansowania. Zazwyczaj konserwator dzieł sztuki jest na stałym stanowisku przez wiele lat. Jedyną opcją awansu są stopnie: asystent, adiunkt i kustosz. Uprawianie wolnego zawodu jest niemalże niemożliwy, gdyż taki stan rzeczy nie ma racji bytu. Muzealnicy są zatrudniani przez placówki kulturalne. Jeśli już założy jednoosobową firmę to staje się kimś w rodzaju rzeczoznawcy. Może zostać powołany przez organy ministerialne. Muzealnik może również rozpocząć karierę naukową, realizowaną w ośrodkach akademickich. W zawodzie nie ma przeciwwskazań do zatrudniania ludzi starszych. Warunkiem zatrudnienia jest posiadanie wykształcenia konserwatorskiego oraz dobrego stanu zdrowia. Te możliwości w zawodzie ograniczają się do pracy w sektorze prywatnym, gdyż w placówkach muzealnych nie ma za wiele miejsc pracy. W tym sektorze możliwości pracy istnieją jedynie w teorii.

 

  1. Możliwości zatrudnienia oraz płace.

W ostatnich latach zauważa się spadek ilości zatrudnieni w tym zawodzie. Sytuacja na rynku pracy wśród muzealników jest dramatyczna. Przybywa coraz więcej fachowców, a jest coraz mniej miejsc pracy. Obecnie jest to zawód elitarny, gdyż mało osób go uprawia. Mimo niewielkiej liczby zleceń, można brać udział w przetargach państwowych. W sektorze prywatnym można podjąć umowę o dzieło, umowę- zlecenie z osobami prywatnymi albo instytucjami np. z Kościołem. Można podjąć pracę dydaktyczną w muzeum lub na uniwersytecie. Płace dla muzealników nie są zbyt wysokie. Wynagrodzenie utrzymuje się w granicach zarobków średnich, a nawet niskich. Płace są zależne od wygranych przetargów i zrealizowanych projektów, prac konserwatorskich. Jest to zawód potrzebny, ponieważ trzeba dbać o każdy dorobek kultury i zabytek.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *